Τεστοστερόνη και Μεταβολικό Σύνδρομο

Λεωνίδας X. Ντούντας

Moνάδα Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού & Διαβήτη,

Πανεπιστήμιο Αθηνών

 

Οι συνιστώσες του Μεταβολικού Συνδρόμου (ΜΣ) σχετίζονται με την έλλειψη τεστοστερόνης (Τ) καθώς ένδεια Τ αυξάνει τον λιπώδη ιστό και την ινσουλινοαντοχή, και έτσι προάγει την δυσλιπιδαιμία και την υπερινσουλιναιμία ενώ αυξάνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Υποκατάσταση Τ αυξάνει την άλιπη μυιική μάζα, μειώνει τον λιπώδη ιστό και τα επίπεδα των προφλεγμονωδών κυττοκινών σε υπογοναδικούς νέους και ηλικιωμένους ασθενείς. Ασθενείς με ΜΣ έχουν αυξημένη συχνότητα υπογοναδισμού και στυτικής δυσλειτουργίας (ΣτυΔυς) καθώς το ΜΣ θεωρείται πλέον παράγων κινδύνου εμφάνισης ΣτυΔυς. Μακροχρόνια λήψη Τ σε ασθενείς με ΜΣ και τύπου 2 σακχαρώδη διαβήτη (Τ2ΣΔ), που παρουσιάζουν συχνά χαμηλά επίπεδα ανδρογόνων, έχει θετική επίδραση σε συνιστώσες του ΜΣ και δείκτες του γλυκαιμικού ελέγχου αλλά και στον υπογοναδισμό και στην ποιότητα ζωής. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικανικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας (ΒhasinS, JCEM 2010), η χορήγηση σκευασμάτων Τ ενδείκνυται σε νεόυς ή ηλικιωμένους ασθενείς με κλινική συμπτωματολογία ή σημειολογία έλλειψης ανδρογόνων, με διάγνωση υπογοναδισμού και οι οποίοι δεν έχουν αντενδείξεις για την χορήγηση ανδρογόνων (π.χ. καρκίνο προστάτη, καρδιακή ανεπάρκεια).

 

Kαθώς η χορήγηση Τ μπορεί να αυξήσει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο ιδιαίτερη προσοχή συνιστάται σε ηλικιωμένους με κινητικά προβλήματα και ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου. Πάντως για να αξιολογήσουμε επαρκώς τους κινδύνους αλλά και τα οφέλη μιας μακροχρόνιας αγωγής με Τ καλά σχεδιασμένες μελέτες είναι απαραίτητες. Επειδή όμως λείπουν οι ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες σε ηλικιωμένους ασθενείς, η χρήση της πρέπει να περιορίζεται σε όσους έχουν αποδεδειγμένα χαμηλά επίπεδα Τ και εικόνα έλλειψης ανδρογόνων και πάντα κάτω απο προσεκτικό έλεγχο για τυχόν παρενέργειες.

 

 

 

Διαβάστηκε 507 φορές

Share it

Στοιχεία Επικοινωνίας

Μαιάνδρου 23
115 28, Αθήνα
+30 210 7211845

Αναζήτηση